و مىگويد : قاسم نوزده ساله در روز عاشورا وارد ميدان گشت و چنين رجز خواند : إِلَيكُمْ مِنْ بَنى المُختارِ ضَرْباً * يَشيُب لَهوْلِه رأس رضيعُ يُبيُد معاشِرَ الكفّار جهاً * بِكُلِّ مُهَنَّدٍ عَضْبِ قطيعُ « 1 » از سوى خاندان پيامبر مختار ، آماده ضربتى باشيد كه از بيمش موى سر شيرخواره سفيد مىگردد ؛ با شمشير بران هندى گروه بىدينان را يك جا نابود مىكند او پس از كشتن شمارى از دشمن به نزد امام عليه السلام بازگشت و در حالى كه چشم هايش از تشنگى به گودى نشسته بود ، طلب آب كرد . امام فرمود : اندكى صبر نما تا جد خود محمد مصطفى صلى الله عليه و آله و سلم را ملاقات كنى و به دست خود تو را سيراب كند كه هرگز پس از آن تشنه نخواهى شد . « 2 » وى پس از بازگشت به ميدان و كشتن شمارى ديگر به درجه رفيع شهادت نايل آمد . « 3 » قاسم بن على عليه السلام با آن‌كه در كتب انساب فرزندى به نام قاسم براى حضرت على عليه السلام ثبت نشده است ، ولى صاحب مناقب وى را جزو شهيدان كربلا برشمرده است و پس از بيان كيفيت شهادت عبداللَّه بن على عليه السلام گويد : و برون شد برادرش قاسم در حالى كه چنين رجز مىخواند : يا عُصْبَةً جارَتْ عَلى نَبِيِّها * وَكَدَّرَتْ مِنْ عَيْشِها ما قَدْ نَقى فى كُلِّ يَوْمٍ تَقْتُلونَ سَيِّداً * مِنْ أَهْلِهِ ظُلماً وَذَبْحاً مِنْ قفا اى گروهى كه بر پيامبر خود ستم روا داشته روزگار پاك خود را تيره ساختيد همه روزه جفا نموده مهترى از خاندان او را كشته ، از پشت سر از تنش جدا مىسازيد . پس عمرو بن سعيد ازدى ضربتى بر فرق او فرود آورد . آن‌گاه امام حسين عليه السلام به قاتل

--> ( 1 ) . صاحب ناسخ در ج 2 ، ص 332 ، اين رجز را به احمد بن الحسن عليه السلام نسبت داده است . ( 2 ) . به نظر مىرسد اين مطلب از اساس نادرست باشد ، زيرا در گفت‌وگوى قاسم با امام حسين عليه السلام ، حضرت مىفرمايد . . . اندكى صبر نما تا جد خود محمد مصطفى را ملاقات كنى . . . » در حالى كه مىدانيم پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم جد فرزند ابوالفضل نمىتواند باشد . ( 3 ) . نورالعين فى مشهد الحسين ، ص 45 ؛ تذكرة الشهدا ، ص 252 .